Με αφορμή τις δηλώσεις του γνήσιου διασκεδαστή "Χαϊλάντερ" Βγενόπουλου (και τις προγενέστερες, του άλλου επαναστάτη, Γιάννη "Τζίγκερ" Βαρδινογιάννη), οτι δηλαδή "ο Παναθηναϊκός κερδίζει τα παιχνίδια στον αγωνιστικό χώρο και παράγει ποδοσφαιρικό πολιτισμό", αλλά και τις... κανονικές και τις "στα χαρτιά" βαθμολογίες των "πράσινων" φυλλάδων, παραθέτουμε μερικές μικρές ιστορίες που καταδεικνύουν το... μεγαλείο της Πανάθας και τη βιομηχανία... παραγωγής ποδοσφαιρικού πολιτισμού που κατοικοεδρεύει στο βασίλειο της Παιανίας.
1) Όταν ο "Νέστορας" έπαιξε στον Βύζαντα χωρίς δελτίο ή "Ιστορίες 'πράσινου' ποδοσφαιρικού πολιτισμού"!
(Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ" της Πέμπτης 13/03/2008, στη στήλη "Πολλά εν ολίγοις" απ'το δημοσιογράφο Μανώλη Γαβαθιώτη και αναδημοσιεύεται ως έχει)
"Πως το... είπε ο κ. Βαρδινογιάννης, ρε παιδιά; Οτι οι αγώνες κερδίζονται στο γήπεδο και όχι στα χαρτιά; Και οτι ο Παναθηναϊκός παράγει ποδοσφαιρικό πολιτισμό; Δηλαδή θέλει να μας πεί ότι η ομάδα του δεν πήρε... ποτέ παιχνίδι στα χαρτιά; Αν αυτό πράγματι υποστηρίζει, τότε αποδεικνύεται οτι ο άνθρωπος, απλά, δεν ξέρει. Και επειδή κατά βάθος μου είναι πολύ συμπαθής, λέω να τον... βοηθήσω λιγάκι αυτές τις ημέρες να βελτιώσει τις γνώσεις του γύρω απ'την ιστορία της ομάδας του, του Παναθηναϊκού. Ξεκινάω λοιπόν σήμερα με τις αναμνήσεις του... Κώστα Νεστορίδη. Του πολύ σπουδαίου άσου της ΑΕΚ, που κυριάρχησε στην εποχή του στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Νεστορίδης πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο γύρω απ'τη ζωή και την καριέρα του. "Ο Μάγος της μπάλας", λέγεται το βιβλίο του και πάμε στη σελίδα 82, όπου περιγράφει την εποχή που είχε φύγει από την Ελλάδα για να πάει στην Αυστραλία. Το ταξίδι αυτό το έκανε αναγκαστικά, διότι η ΑΕΚ δε τον ήθελε, θεωρώντας τον μεγάλο σε ηλικία. Όμως του είχε βάλει όρο οτι θα τον άφηνε να φύγει μόνο αν δεν πήγαινε σε άλλη Ελληνική ομάδα. Τότε, παίζοντας ένα φιλικό με τον Παναθηναϊκό, με άλλο όνομα, πέτυχε τέσσερα γκολ! Την άλλη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Νεστορίδης πάει στον Παναθηναϊκό. Τρομάξανε λοιπόν στην ΑΕΚ και του έθεσαν βέτο: "Αν ετοιμάζεσαι να πας στον Παναθηναϊκό, ξέχασε το. Δεν πας πουθενά". Ο Νεστορίδης τους παρακάλεσε: "Αφήστε με τουλάχιστον να πάω να παίξω στο Βύζαντα Μεγάρων". "Παίξε, αλλά υπ'ευθύνη σου", του απάντησαν, επιτρέποντας του έτσι να συνεχίσει το ποδόσφαιρο.
Ο Νέστορας έπαιξε με τον Βύζαντα εναντίον του... Παναθηναϊκού, με δική του ευθύνη, δηλαδή χωρίς δελτίο, και τον κέρδισε με δικό του γκολ! Και γράφει: "Στο πρώτο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό βάζω γκολ στο 90' και κερδίζουμε. Την άλλη μέρα ο Παναθηναϊκός έκανε ένσταση αντικανονικής συμμετοχής. Με είχε καρφώσει ο ίδιος παράγοντας της ΑΕΚ στους Παναθηναϊκούς ότι δεν είχα δελτίο και έπαιζα παράνομα. Φυσικά τα μέγαρα μηδενίστηκαν κι εγώ αναγκάστηκα να φύγω για την Αυστραλία"!
Αυτή είναι μια από τις πολλές ιστοριούλες που συνοδεύουν τη γεμάτη από νίκες στα χαρτιά και με τρόπους ανορθόδοξους πορεία του Παναθηναϊκού στον χρόνο. Αφιερωμένη εξαιρετικά στον μάλλον... ανιστόρητο Τζίγκερ, όπως και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν".
2) Ιστορίες πράσινου... ποδοσφαιρικού πολιτισμού (μέρος 2ον)
(Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ" της Παρασκευής 14/03/2008, στη στήλη "Πολλά εν ολίγοις" απ'το δημοσιογράφο Μανώλη Γαβαθιώτη και αναδημοσιεύεται ως έχει)
"Στις 20 Μαΐου 1956, στο γήπεδο της Λεωφόρου έγινε ο αγώνας κυπέλλου μεταξύ του Παναθηναϊκού Α.Ο. και του Απόλλωνα. Διαιτητής ήταν ο Γιώργος Πετρίδης, ιδιοκτήτης αργότερα του μεγάλου καταστήματος υποδημάτων στην οδό Σταδίου. Η διαιτησία του ήταν καταδικαστική για τη φιλοξενούμενη. Ο Απόλλωνας όμως, παρά το γεγονός ότι από το 62' αγωνιζόταν με δέκα παίκτες, λόγω αποβολής του Σάββα Παπάζογλου, κατάφερε τελικά να κερδίσει με 1-2. Στα τελευταία λεπτά, ο διαιτητής Πετρίδης σφύριξε φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού στη σέντρα.
Το φάουλ αυτό σφυρίχτηκε... τρείς φορές, αφού με τις πρώτες δύο ούτε οι παίκτες του Παναθηναϊκού σταμάτησαν την επίθεση τους, αλλά ούτε και οι Απολλωνιστές σταμάτησαν να αμύνονται. Στο τρίτο σφύριγμα, οι αμυντικοί του Απόλλωνα σταμάτησαν, για να εκτελεστεί το φάουλ στη σέντρα. Αντ'αυτού όμως, είδαν τον ποδοσφαιριστή Φωτεινό να επιτυγχάνει γκολ, το οποίο βεβαίως ακυρώθηκε.
Ο Παναθηναϊκός, σύμφωνα με τη... ΠΡΟΣΦΙΛΗ και... ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΗ τακτική του, έκανε... ένσταση για το ακυρωμένο γκολ. Τότε, ήρθε η σειρά της ΚΕΔ, δηλαδή της τότε Επιτροπής Διαιτησίας, που έκανε κουμάντο στα διαιτητικά της εποχής. Μέλη της ήταν οι περίφημοι Βράχας, Λοΐζος και Σωτηρόπουλος, οι οποίοι, ΦΥΣΙΚΑ, δικαίωσαν τους "πράσινους". Η συνεδρίαση της επιτροπής εκείνης έγιναν στα επί της οδού Φυλής (πόσο πολύ ταίριαζε στο... περιβάλλον, ε;) γραφεία της ΕΠΟ. Στα χρονικά της εποχής, τονίζεται οτι την ημέρα της συνεδριάσεως ο πρόεδρος της ΕΠΟ κ. Μέρμηγκας έφυγε ταξίδι στην Ισπανία, προκειμένου να μην είναι παρών και συσχετιστεί η παρουσία του στο αναμενόμενο σκάνδαλο.
Έτσι, Παναθηναϊκός και Απόλλων ξανασυναντήθηκαν στον επαναληπτικό. Τον οποίο κέρδισε ο Παναθηναϊκός με 1-0, με γκολ που μπήκε... με το χέρι του Σοφιανού! Η πλάκα είναι οτι το Κύπελλο εκείνης της χρονιάς το κατέκτησε τελικά η ΑΕΚ, κερδίζοντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 2-1. Το παιχνίδι αυτό, δεν... επαναλήφθηκε.
(ΣΗΜ.: Ειδικά για να βοηθήσω τον κ. Γιάννη Βαρδινογιάννη να βελτιώσει τις ιστορικές του γνώσεις, γύρω από την ομάδα του, θα αναφέρω και τις συνθέσεις των δύο ομάδων σ'εκείνο τον αξέχαστο αγώνα Παναθηναϊκού-Απόλλωνα 1-2. ΠΑΟ: Οικονομόπουλος, Αλούπης, Λινοξυλάκης, Κουρτζίδης, Παπαντωνίου, Νεμπίδης, Φωτεινός, Γεωργούλης, Σοφιανός, Πετρόπουλος, Πανάκης. ΑΠΟΛΛΩΝ: Τσανακτσής, Παριανός, Δαράκης, Κορωνάρχης, Σαχίνης, Σανιόγλου, Σάββας Παπάζογλου, Χολέβας, Καμάρας, Λάμπης Σεραφείδης, Μιχαλάκος.
(ΣΗΜ.2: Με μεγάλη χαρά και σεβασμό, δεσμεύομαι να φιλοξενήσω στη στήλη οποιαδήποτε τοποθέτηση επί του παραπάνω κειμένου, από τους πρωταγωνιστές του αγώνα. Το φαξ και το e mail μου είναι ανοιχτό για οποιονδήποτε από τους άσους εκείνης της εποχής, που σίγουρα θα θυμούνται περισσότερες λεπτομέρειες)".
3) 1986 : Ο... βιολογικός καθαρισμός των ούρων του Αλεσάντρο Ίσις(Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ" της Πέμπτης 13/03/2008, στη στήλη "Πολλά εν ολίγοις" απ'το δημοσιογράφο Μανώλη Γαβαθιώτη και αναδημοσιεύεται ως έχει)
"Πως το... είπε ο κ. Βαρδινογιάννης, ρε παιδιά; Οτι οι αγώνες κερδίζονται στο γήπεδο και όχι στα χαρτιά; Και οτι ο Παναθηναϊκός παράγει ποδοσφαιρικό πολιτισμό; Δηλαδή θέλει να μας πεί ότι η ομάδα του δεν πήρε... ποτέ παιχνίδι στα χαρτιά; Αν αυτό πράγματι υποστηρίζει, τότε αποδεικνύεται οτι ο άνθρωπος, απλά, δεν ξέρει. Και επειδή κατά βάθος μου είναι πολύ συμπαθής, λέω να τον... βοηθήσω λιγάκι αυτές τις ημέρες να βελτιώσει τις γνώσεις του γύρω απ'την ιστορία της ομάδας του, του Παναθηναϊκού. Ξεκινάω λοιπόν σήμερα με τις αναμνήσεις του... Κώστα Νεστορίδη. Του πολύ σπουδαίου άσου της ΑΕΚ, που κυριάρχησε στην εποχή του στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Νεστορίδης πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα βιβλίο γύρω απ'τη ζωή και την καριέρα του. "Ο Μάγος της μπάλας", λέγεται το βιβλίο του και πάμε στη σελίδα 82, όπου περιγράφει την εποχή που είχε φύγει από την Ελλάδα για να πάει στην Αυστραλία. Το ταξίδι αυτό το έκανε αναγκαστικά, διότι η ΑΕΚ δε τον ήθελε, θεωρώντας τον μεγάλο σε ηλικία. Όμως του είχε βάλει όρο οτι θα τον άφηνε να φύγει μόνο αν δεν πήγαινε σε άλλη Ελληνική ομάδα. Τότε, παίζοντας ένα φιλικό με τον Παναθηναϊκό, με άλλο όνομα, πέτυχε τέσσερα γκολ! Την άλλη μέρα οι εφημερίδες έγραφαν ότι ο Νεστορίδης πάει στον Παναθηναϊκό. Τρομάξανε λοιπόν στην ΑΕΚ και του έθεσαν βέτο: "Αν ετοιμάζεσαι να πας στον Παναθηναϊκό, ξέχασε το. Δεν πας πουθενά". Ο Νεστορίδης τους παρακάλεσε: "Αφήστε με τουλάχιστον να πάω να παίξω στο Βύζαντα Μεγάρων". "Παίξε, αλλά υπ'ευθύνη σου", του απάντησαν, επιτρέποντας του έτσι να συνεχίσει το ποδόσφαιρο.
Ο Νέστορας έπαιξε με τον Βύζαντα εναντίον του... Παναθηναϊκού, με δική του ευθύνη, δηλαδή χωρίς δελτίο, και τον κέρδισε με δικό του γκολ! Και γράφει: "Στο πρώτο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό βάζω γκολ στο 90' και κερδίζουμε. Την άλλη μέρα ο Παναθηναϊκός έκανε ένσταση αντικανονικής συμμετοχής. Με είχε καρφώσει ο ίδιος παράγοντας της ΑΕΚ στους Παναθηναϊκούς ότι δεν είχα δελτίο και έπαιζα παράνομα. Φυσικά τα μέγαρα μηδενίστηκαν κι εγώ αναγκάστηκα να φύγω για την Αυστραλία"!
Αυτή είναι μια από τις πολλές ιστοριούλες που συνοδεύουν τη γεμάτη από νίκες στα χαρτιά και με τρόπους ανορθόδοξους πορεία του Παναθηναϊκού στον χρόνο. Αφιερωμένη εξαιρετικά στον μάλλον... ανιστόρητο Τζίγκερ, όπως και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν".
2) Ιστορίες πράσινου... ποδοσφαιρικού πολιτισμού (μέρος 2ον)
(Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ" της Παρασκευής 14/03/2008, στη στήλη "Πολλά εν ολίγοις" απ'το δημοσιογράφο Μανώλη Γαβαθιώτη και αναδημοσιεύεται ως έχει)
"Στις 20 Μαΐου 1956, στο γήπεδο της Λεωφόρου έγινε ο αγώνας κυπέλλου μεταξύ του Παναθηναϊκού Α.Ο. και του Απόλλωνα. Διαιτητής ήταν ο Γιώργος Πετρίδης, ιδιοκτήτης αργότερα του μεγάλου καταστήματος υποδημάτων στην οδό Σταδίου. Η διαιτησία του ήταν καταδικαστική για τη φιλοξενούμενη. Ο Απόλλωνας όμως, παρά το γεγονός ότι από το 62' αγωνιζόταν με δέκα παίκτες, λόγω αποβολής του Σάββα Παπάζογλου, κατάφερε τελικά να κερδίσει με 1-2. Στα τελευταία λεπτά, ο διαιτητής Πετρίδης σφύριξε φάουλ υπέρ του Παναθηναϊκού στη σέντρα.
Το φάουλ αυτό σφυρίχτηκε... τρείς φορές, αφού με τις πρώτες δύο ούτε οι παίκτες του Παναθηναϊκού σταμάτησαν την επίθεση τους, αλλά ούτε και οι Απολλωνιστές σταμάτησαν να αμύνονται. Στο τρίτο σφύριγμα, οι αμυντικοί του Απόλλωνα σταμάτησαν, για να εκτελεστεί το φάουλ στη σέντρα. Αντ'αυτού όμως, είδαν τον ποδοσφαιριστή Φωτεινό να επιτυγχάνει γκολ, το οποίο βεβαίως ακυρώθηκε.
Ο Παναθηναϊκός, σύμφωνα με τη... ΠΡΟΣΦΙΛΗ και... ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΗ τακτική του, έκανε... ένσταση για το ακυρωμένο γκολ. Τότε, ήρθε η σειρά της ΚΕΔ, δηλαδή της τότε Επιτροπής Διαιτησίας, που έκανε κουμάντο στα διαιτητικά της εποχής. Μέλη της ήταν οι περίφημοι Βράχας, Λοΐζος και Σωτηρόπουλος, οι οποίοι, ΦΥΣΙΚΑ, δικαίωσαν τους "πράσινους". Η συνεδρίαση της επιτροπής εκείνης έγιναν στα επί της οδού Φυλής (πόσο πολύ ταίριαζε στο... περιβάλλον, ε;) γραφεία της ΕΠΟ. Στα χρονικά της εποχής, τονίζεται οτι την ημέρα της συνεδριάσεως ο πρόεδρος της ΕΠΟ κ. Μέρμηγκας έφυγε ταξίδι στην Ισπανία, προκειμένου να μην είναι παρών και συσχετιστεί η παρουσία του στο αναμενόμενο σκάνδαλο.
Έτσι, Παναθηναϊκός και Απόλλων ξανασυναντήθηκαν στον επαναληπτικό. Τον οποίο κέρδισε ο Παναθηναϊκός με 1-0, με γκολ που μπήκε... με το χέρι του Σοφιανού! Η πλάκα είναι οτι το Κύπελλο εκείνης της χρονιάς το κατέκτησε τελικά η ΑΕΚ, κερδίζοντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 2-1. Το παιχνίδι αυτό, δεν... επαναλήφθηκε.
(ΣΗΜ.: Ειδικά για να βοηθήσω τον κ. Γιάννη Βαρδινογιάννη να βελτιώσει τις ιστορικές του γνώσεις, γύρω από την ομάδα του, θα αναφέρω και τις συνθέσεις των δύο ομάδων σ'εκείνο τον αξέχαστο αγώνα Παναθηναϊκού-Απόλλωνα 1-2. ΠΑΟ: Οικονομόπουλος, Αλούπης, Λινοξυλάκης, Κουρτζίδης, Παπαντωνίου, Νεμπίδης, Φωτεινός, Γεωργούλης, Σοφιανός, Πετρόπουλος, Πανάκης. ΑΠΟΛΛΩΝ: Τσανακτσής, Παριανός, Δαράκης, Κορωνάρχης, Σαχίνης, Σανιόγλου, Σάββας Παπάζογλου, Χολέβας, Καμάρας, Λάμπης Σεραφείδης, Μιχαλάκος.
(ΣΗΜ.2: Με μεγάλη χαρά και σεβασμό, δεσμεύομαι να φιλοξενήσω στη στήλη οποιαδήποτε τοποθέτηση επί του παραπάνω κειμένου, από τους πρωταγωνιστές του αγώνα. Το φαξ και το e mail μου είναι ανοιχτό για οποιονδήποτε από τους άσους εκείνης της εποχής, που σίγουρα θα θυμούνται περισσότερες λεπτομέρειες)".
Ο Χιλιανός αγωνίστηκε στον ΟΦΗ και φυσικά δε τον έφερε η... διοίκηση της ΠΑΕ (η ποιά;) αλλά ο Γιώργος Βαρδινογιάννης. Ο Βαρδινογιάννης λοιπόν έφερε τον Αλεσάντρο Ίσις στην Ελλάδα με σκοπό να τον κάνει... Αλέξανδρο Ίση και με μια Ελληνοποίηση α-λα... Μπουμπλή απ'το Αιγάλεω να τον βάλει να παίξει στον Παναθηναϊκό σαν Έλληνας, μιας και εκείνη την περίοδο εθεωρείτο πλήρης και είχε "κλεισμένες" τις θέσεις ξένων του. Το παρουσιαστικό του Ίσις όμως που παρέπεμπε ολοκάθαρα σε Ινδιάνο (φανταστείτε φυσιογνωμικά τον Ιβάν Ζαμοράνο), καθιστούσε την εξεύρεση... γιαγιάς από το Αιγάλεω αδύνατη κι έτσι ο Χιλιανός πήρε το αεροπλάνο και πήγε στην Κρήτη.
Ο Ίσις ήταν ένας πολύ καλός αμυντικός χαφ, κλασικός Λατινοαμερικάνος κανάγιας, υπερβολικά σκληρός πολλές φορές, αλλά με σχετικά σύντομη παρουσία λόγω των... ούρων του. Τα πιο διάσημα ούρα ποδοσφαιριστή στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η νομοθεσία τότε προέβλεπε πως αν ένας παίκτης πιαστεί "ντοπέ", τιμωρείται και ο ίδιος αλλά και η ομάδα με αφαίρεση βαθμών. Ο ΟΦΗ, δεύτερος τότε στο πρωτάθλημα, αν τιμωρούνταν θα έχανε την ευρωπαϊκή έξοδο που για πρώτη φορά του χαμογελούσε. Επειδή όμως θα ξεσπούσε λαϊκή επανάσταση στο Ηράκλειο αν η ομάδα έχανε με τέτοιο τρόπο την Ευρώπη, επιστρατεύτηκε η γνωμάτευση ενός απίθανου "ντοπολόγου" (κάποιου Μάνφρεντ Ντόνικε) και τα ούρα του Ίσις βγήκαν... γάργαρο νερό.
Ο Ίσις όταν έληξε το συμβόλαιο του δε παρέμεινε στον ΟΦΗ, καθώς η επίσημη θέση της ΠΑΕ ήταν "υπερβολικές απαιτήσεις". Ανεπίσημα, ο καπετάνιος δεν ήθελε να μείνει άλλο ο ντοπαρισμένος Χιλιανός στην Ελλάδα και να προκαλεί.
4) 1988 : Τσίγκοφ, κατούρα, να γίνουμε μαστούρα...
Αγωνιστική περίοδος 1987-1988. Ο Ολυμπιακός παραπαίει αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά και γίνεται εύκολη λεία για τους αντιπάλους του (η σεζόν 1987-1988 ήταν η χειρότερη σεζόν του Ολυμπιακού, καθώς μετά τις 10 πρώτες αγωνιστικές ήταν στη ζώνη του υποβιβασμού!). Η έκπληξη είναι πως απόντος του Ολυμπιακού, στο βαθμολογικό πίνακα δεν ηγείται ο Παναθηναϊκός ή η ΑΕΚ, αλλά η Λάρισα, η οποία καθοδηγούμενη απ'τον Γιάτσεκ Γκμοχ και τον μεγάλο Βασίλη Καραπιάλη, πλησιάζει ολοένα και περισσότερο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Μάρτιος του 1988 και η Λάρισα αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό. Στο ημίχρονο του αγώνα γίνεται η κλήρωση των δύο ποδοσφαιριστών από κάθε ομάδα που θα περνούσαν από έλεγχο. Ξαφνικά, οι "πράσινοι" ζητούν να υποβληθεί κατ' εξαίρεση σε έλεγχο και ο Βούλγαρος ποδοσφαιριστής Γκεόργκι Τσίγκοφ, κάτι που προέβλεπε σαν δυνατότητα ο κανονισμός, αλλά ποτέ δεν είχε συμβεί στο παρελθόν. Τα αποτελέσματα βγάζουν θετικό το δείγμα του Βούλγαρου με την απαγορευμένη ουσία κοδεΐνη, που ουσιαστικά δεν προσφέρει καμιά απολύτως βοήθεια στην αύξηση της απόδοσης.
Ακολουθεί... τρικούβερτο γλέντι, καθώς η νομοθεσία τότε προέβλεπε πως σε περίπτωση ντόπινγκ ενός ποδοσφαιριστή τιμωρείται ΚΑΙ η ομάδα. Η Λάρισα τιμωρήθηκε με -4 βαθμούς, με αποτέλεσμα να "κατεβαίνει" στη 2η θέση και η ΑΕΚ να περνάει πρώτη. Οι οπαδοί της Λάρισας ξεσηκώνονται και κλείνουν την Εθνική οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης για 36 ώρες, "κόβοντας" την Ελλάδα στα δύο. Η ατμόσφαιρα στη περιοχή είναι βαριά και η δυσοσμία έντονη, από το κάψιμο εκατοντάδων ελαστικών.
Με τις απειλές για γενίκευση των επεισοδίων αλλά και τη δύναμη του εκλογικού σώματος στον κάμπο τότε, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ άλλαξε τον νόμο, τιμωρήθηκε μόνο ο Βούλγαρος ποδοσφαιριστής και επιστράφηκαν οι βαθμοί. Η Λάρισα έγινε εκείνη τη χρονιά η πρώτη επαρχιακή ομάδα που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ελλάδας. Ο Τσίγκοφ έγινε... σύνθημα ("Τσίγκοφ, πρεζάκια, δώσε μας χαπάκια", "Τσίγκοφ, κατούρα να γίνουμε μαστούρα) και η απορία για το ποιός έπαιξε το ρόλο του... Πήλιου Γούση, "δίνοντας" το θέμα του ντοπαρίσματος Τσίγκοφ στον Παναθηναϊκό, αναζητείται ακόμα. Οι φήμες έλεγαν (και λένε) πως η πληροφορία δόθηκε απο ανθρώπους της... Λάρισας και το σχετικό ερώτημα της εποχής ήταν : "Ποιός έριξε την κοδεΐνη στο ποτό του Τσίγκοφ;".
Υ.Γ. : Δυστυχώς ο Τσίγκοφ δεν είχε κανέναν γνωστό... ντοπολόγο, όπως ο Ίσις.
Αυτές δεν είναι παρα μόνο μικρές αναφορές του ανεξάντλητου μεγαλείου του Παναθηναϊκού. Η ιστορία συνεχίζει να γράφεται με χρυσά γράμματα.
4 σχόλια:
ORAIA DOULEIA. BALTE KI ALLA KEIMENA GIA TOUS BROMIARHDES NA MATHAINEI O KOSMOS TI SIMAINEI POUSTIKOS ATHLITIKOS OMILOS
o pao exei kanei kai alli mia enstasi se europaiko agona kontra stin TSSKA mosxas to 1972...
Μαζί με τον Τσίγκοφ είχε βρεθεί ντοπέ και ο Αγκίρε του Ολυμπιακού.
Κι αν μηδενιζόταν τότε η ομάς του λιμανιού και του Κοσκωτά πήγαινε για φούντο.
Γι'αυτό τη σκαπούλαρε η Λάρισα και ο Τσιγκοφ.
Αγαπητέ "Ανώνυμε",
1) Ο Αγκίρε έχω την εντύπωση οτι πιάστηκε "ντοπέ" σε αγώνα Κυπέλλου (αν δε κάνω λάθος, στη νίκη με 3-0 επί του ΟΦΗ στις 30/03/1988). Αν κάνω λάθος και πιάστηκε σε αγώνα πρωταθλήματος, τότε είναι την ίδια αγωνιστική που πιάστηκε και ο Τσίγκοφ (27η αγωνιστική, 17/04/1988 - Παναχαϊκή-Ολυμπιακός 1-1).
2) Ο Ολυμπιακός εκείνη τη σεζόν τερμάτισε 8ος στη βαθμολογία με 31 βαθμούς. Ας πάρουμε ως δεδομένο οτι ο Αγκίρε πιάστηκε ντοπέ στις 17/04/1988, στο Παναχαϊκή-Ολυμπιακός 1-1. Έχουμε και λέμε :
α) Ο Ολυμπιακός μηδενίζεται για το συγκεκριμένο αγώνα (παίρνει το ματς με 2-0 η Παναχαϊκή) και τιμωρείται και πάει στο -4, οπότε είμαστε στην 27η αγωνιστική, ο Ολυμπιακός είναι στην 8η θέση και έχει 22 βαθμούς.
β) Το πιο απλοϊκό σκεπτικό σύμφωνα με το παραπάνω, είναι : "Να'το... αν έκαναν 3 νίκες στα τελευταία παιχνίδια οι Βέροια, Παναχαϊκή, Πανσερραϊκός, στη Β' Εθνική ο γαύρος...". Δεν είναι έτσι, γιατί στις τρείς αγωνιστικές που απέμεναν, οι ομάδες που πάλευαν για τη σωτηρία είχαν αγώνες μεταξύ τους, "αλληλοεξουδετερώνονταν" δηλαδή. Επομένως, κάθε σκέψη για "3x3" των όλων των ομάδων που ήταν κάτω απ'τον Ολυμπιακό ώστε σε περίπτωση "0x3" του Ολυμπιακού να τον προσπεράσουν, δεν ισχύει. Το πρόγραμμα έχει ως εξής :
Παναχαϊκή - Πανσερραϊκός 1-0 (0-2) (*)
ΠΑΟΚ - Διαγόρας Ρόδου 1-0
Βέροια - Λεβαδειακός 2-2
Πανιώνιος - Καλαμαριά 5-0
Ολυμπιακός - Άρης 2-1
Διαγόρας Ρόδου - Ολυμπιακός 0-0
Άρης - Παναχαϊκή 2-1
Παναθηναϊκός - Πανιώνιος 6-2
Καλαμαριά - Βέροια 2-0
Πανσερραϊκός - Λεβαδειακός 1-0
Άρης - Πανσερραϊκός 2-1
Παναχαϊκή - Διαγόρας Ρόδου 2-2
Ολυμπιακος - ΟΦΗ 2-1
Λεβαδειακός - Καλαμαριά 2-0
Βέροια - Παναθηναϊκός 0-0
Πανιώνιος - Εθνικός 2-0
Παναχαϊκή - Ηρακλής 1-0
Συνολικά λοιπόν ο Ολυμπιακός με το -4 πάει απ΄την 8η στην 9η θέση, όπου θα ισοβαθμούσε με τον Άρη Θεσσαλονίκης στους 27 βαθμούς, μακριά απ'τον υποβιβασμό. Η δε βαθμολογία θα διαμορφωνόταν ως εξής :
1. Λάρισα 43
2. ΑΕΚ 40
3. ΠΑΟΚ 39
4. ΟΦΗ 37
5. Παναθηναϊκός 36
6. Ηρακλής 34
7. Εθνικός 32
8. Άρης 27
9. Ολυμπιακός 27
10. Πανιώνιος 26
11. Απόλλων Καλαμαριάς 24
12. Διαγόρας Ρόδου 23
13. Λεβαδειακός 23
14. Βέροια 23
15. Παναχαϊκή 22
16. Πανσερραϊκός 21
Σε κάλυψα;
(*) Βρε, βρε τι ανακαλύπτει κανείς ψάχνοντας... στο Παναχαϊκή - Πανσερραϊκός η Παναχαϊκή κέρδισε με 1-0, αλλά μηδενίστηκε και τιμωρήθηκε με αφαίρεση ενός βαθμού, γιατί χρησιμοποίησε τον τιμωρημένο με κίτρινες κάρτες Δημήτρη Γκένα.
Δημοσίευση σχολίου